Tagarchief: Autisme

Op mijn manier

Standaard

Recensie Op mijn manier door Antoinette van Steeg:
Dominique Dumortier heeft met Op mijn manier haar tweede boek geschreven over autisme. In 20o2 verscheen haar eerste boek: Van een andere planeet- autisme van binnenuit.
Ze heeft orthopedagogie gestudeerd en schrijft nu haar eigen levenservaringen met autisme. Dominique Dumortier geeft ook lezingen over het leven met autisme. Naast dat ze zelf autisme heeft, hebben haar dochters ook autisme. Waar zijzelf als opgroeiend meisje alles moest laten ‘overkomen’ kan ze nu wel haar eigen kinderen beter begeleiden.

In haar boeken vertelt ze hoe autisme haar leven bepaalt en beschrijft heel veel voorbeelden en situaties. Zo heeft ze behoefte aan structuur. Dit kan zich uiten met spullen verplaatsen, maar ook de verschillen in jaarseizoenen. Een weg ziet er anders uit als de blaadjes van de bomen vallen, dan als de bomen vol in het blad staan, de structuur is er dan niet.

Ook het letterlijk nemen van woorden en beeldvorming bespreekt ze in haar boek. Een sporthal hoort eigenlijk niet gebruikt te worden voor een feest of bijeenkomst. Als iemand iets uitlegt, neemt ze dat ook letterlijk. Ze zal als ze een taak krijgt, de gehele opdracht uitvoeren en kan bij – en hoofdzaak niet van elkaar scheiden.

Dominique weet nu beter om te gaan met haar autisme. Zo werkt ze met kleuren om het overzicht snel te hebben, verschijnt ze voor een lezing vroeg om de ruimte en zaal tot zich te nemen en plant ze haar agenda goed. Ze weet wanneer ze ruimte nodig heeft om te herstellen of juist wel iets kan plannen.
Ondanks dat haar leven draait om haar autisme, geeft ze aan dat ze er nu goed mee kan leven. Ze kent haar valkuilen en triggerpoints. Hierdoor is het leven goed leefbaar voor haar en haar kinderen.
Ik had nog niet eerder gehoord van Dominique Dumortier en vond het erg leuk dat ze mij vroeg om haar tweede boek te lezen.

In het begin moest ik wel even wennen aan haar schrijfstijl. Ze gebruikt veel herhaalwoorden en soms waren de zinnen onnodig lang. Toch, eenmaal hieraan gewend, heb ik het boek met plezier gelezen.
Complimenten dat ze haar eigen ervaring op papier durft te zetten. Het is toch een deel van je leven. Anderzijds biedt het de lezer heel veel inzicht in wat autisme voor impact heeft in iemands dagelijkse leven. Ik hoop dat ouders van kinderen met autisme en hulpverleners dit boek gaan lezen. Het legt duidelijk uit wat autisme kan betekenen voor iemand en hoe de omgeving hiermee kan omgaan.
Mensen zonder autisme leven hun leven zo anders. Die zien details niet zo scherp, deze vallen voor hen nauwelijks op, terwijl iemand met autisme juist heel sterk de details bemerkt en wel zo heftig dat het op dat moment veel energie kost en hun doen en laten kan beperken.

Ik heb zelf gewerkt met cliënten met autisme, die ook verstandelijk beperkt waren. Ik herken beschreven situaties in het boek. Toch had ik anders gereageerd op de cliënten als ik dit boek had gelezen. Meer begripvol en een andere benadering in hun gedrag.

Autisme heb je, maar het is aan jezelf en de omgeving om hier zo leefbaar mogelijk mee om te gaan. Dominique heeft dit met haar tweede boek herkenbaar beschreven met dagelijkse voorbeelden.

★★★★
Titel: Op mijn manier | Auteur: Dominique Dumortier | Uitgeverij Paris Books | Categorie: Gezondheid, psychologie | Uitvoering: paperback | 175 pagina’s| ISBN13: 9789492883353 | Verkrijgbaar sinds: oktober 2018 |Recensent: Antoinette van Steeg | Datum recensie: 24-10-2018 | Prijs: €17,50 | Bestellen

Gewoon anders

Standaard

Recensie Gewoon anders door Fany van Hemelen:
Een boek over een bijzondere vriendschap zonder beperkingen en met een open blik.
Dit is een prachtige YA dat je raakt!

Luc Descamps wilde eigenlijk geen schrijver worden. Als kind was hij vrij goed in het schrijven van opstellen, maar vooral heel ongeduldig. Schrijver worden was zeker geen droom en hij bleef wel gewoon lezen. Uiteindelijk werd hij toch geboeid door taal en werd later leraar. Tot hij op een dag een boek voor volwassenen schreef. Hoewel dit geen succes was, won hij later wel met een jeugdboek een wedstrijd. Sindsdien heeft hij al meerdere YA- boeken geschreven. De Vlaamse Luc Descamps schrijft vaak over waargebeurde dingen en met zijn boeken toont hij jongeren indrukken over verschillende heftige of actuele onderwerpen.

Gewoon anders is een boek dat de kwetsbaarheid van anders zijn toont. Het gaat over hoe de zwaar autistische jongen Samuel de wereld ervaart en hoe hij zich voelt. Eerst lijkt het alsof deze zestienjarige jongen zich volledig afsluit voor de buitenwereld en al een tijd spreekt hij zelfs niet meer. Zijn moeder Roos springt heel zorgzaam met hem om en houdt van hem zoals hij is. Chris, zijn vader lijkt zijn zoon niet te begrijpen en is bang dat iedereen hem een idioot vindt. Samuel zoekt troost in vaste structuren. Zo ordent hij zijn lucifers bijvoorbeeld altijd opnieuw in dezelfde volgorde. Rani, zijn nieuwe buurmeisje, mag langzaam zijn wereld binnen. Door haar prachtige gezang wordt hij rustig en door haar zachte en liefdevolle aanpak brokkelt zijn muur steentje voor steentje af. Muziek blijkt voor Samuel helend te werken en geeft hem houvast en veiligheid. Rani heeft aan Samuel een heel bijzondere vriend en voor Samuel opent zij een nieuwe wereld. Stilaan wordt ook voor anderen duidelijk dat Samuel veel meer in zijn mars heeft dan ze eerst dachten.

Gewoon anders gaat over iemand kansen geven en door anders te kijken, dan we gewoon zijn, nieuwe wegen te vinden naar iemands hart. Vriendschap kan heel bijzonder zijn!

“Rani die zo mooi kan zingen, zo’n mooie klanken verspreidt, klanken die aan Samuel vragen om achter zijn hoge muur vandaan te komen. Als Rani zingt gaat Samuel helemaal op in de klanken en leek zich van niets anders meer bewust. Zodra hij Rani’s stem hoorde, gooide hij de deuren van zijn isolement wijd open in een poging zoveel mogelijk van de muziek te kunnen opslorpen.”-Luc Descamps

De leefwereld van autisme wordt geschetst door het verhaal te vertellen vanuit verschillende stemmen. De verteller schetst de situatie en de feiten en daarna komen Samuel en Rani hun gevoelens aan bod. Het zijn deze prachtige zinnen en ervaringen die me geraakt hebben. De schrijver toont aan hoe mooi en bijzonder deze vriendschap is als je er maar voor open staat. In het kader van de Kinderboekenweek (2018) past deze titel ook heel mooi in het thema vriendschap.

Dit boek gaat over hoe er vaak over anders zijn wordt gedacht en hoe het ook anders kan. Luc Descamps schetst in zijn nawoord ook dat er meer aandacht voor de talenten van mensen met beperkingen mag zijn. In plaats van te focussen op beperkingen is het een goed idee om te kijken naar de sterke punten van iemand. Hij geeft ook eerlijk aan dat niet iedereen zo uitblinkt als Samuel, maar dat op een nieuwe manier kijken naar autisme al veel kan betekenen.

★★★★
Titel: Gewoon anders |  Auteur: Luc Descamps| Uitgeverij Van Halewyck | Categorie: YA | Uitvoering: paperback | 180 pagina’s | ISBN13: 9789462346109 | Verkrijgbaar sinds: 19-5-2016 |Recensent: Fany van Hemelen | Datum recensie: 10-10-2018 | Prijs: €14,99 | Bestellen

De structuur van asfalt

Standaard

Recensie De structuur van asfalt door Antoinette van Steeg:
De structuur van asfalt is een autobiografische roman over autisme. Het boek is zo puur en rauw geschreven, dat ik dit boek niet snel zal vergeten. De auteur heeft ervoor gekozen het boek in 3 delen op te delen.

In het eerste deel maken we kennis met Hans, getrouwd met Sarah. Samen hebben ze een zoon Jasper van 5 jaar.
Hans heeft een goede baan bij een bank, waar hij wel een einzelgänger is. Hij is het liefst op zichzelf, als de cijfers maar kloppen. Thuis is hij graag in de natuur, waar hij vogels spot. Is hij niet op pad, dan is hij graag thuis buiten. Af en toe spreekt hij af met zijn vriend Erwin, met wie hij ook zijn problemen kan bespreken.

Wanneer Jasper naar school gaat, blijkt dat hij niet echt met de groep optrekt en graag alleen is. De juf geeft aan dat ze hem graag willen testen. Waar Sarah volledig meewerkt, trekt Hans zich steeds meer zich terug. Jasper mag toch zijn wie hij is? Hij gaat mee naar de gesprekken, maar echt aanwezig is hij niet. Dan krijgen ze de uitslag. Jasper heeft autisme.
Steeds meer zoekt Hans zijn rust in de natuur of het werk. Op het werk is hij al een paar maal aangesproken op zijn antisociale houding en hij gaat hiervoor zelfs naar een cursus.

In het tweede gedeelte is Jasper 12 jaar. Op school krijgt hij begeleiding. School is voor hem een straf. Hij wordt anders behandeld en voelt en weet dat hij anders is. Dan krijgen ze het advies om hem naar een speciale school te laten gaan met kleine klasjes. Voor Hans is dit een verschrikking. Nu is zijn zoon gehandicapt, denkt hij. Eenmaal op de nieuwe school, waar Jasper de gehele week is, met de weekenden thuis, blijkt het snel goed te gaan. Hij maakt meer contact.

Hans heeft ondertussen niet door dat Sarah op is. De meeste last komt op haar schouders omdat Hans vaak in de natuur of op het werk te vinden is. Praten kunnen ze hier niet goed over. Sarah heeft wel haar vriendinnen Hannah en Marjan die ze geregeld ziet, maar mist Hans hierin. Dan neemt Hans een beslissing. Hij wil ook getest worden. Zal Jasper het van hem geërfd hebben? De uitslag is positief. Veel puzzelstukjes vallen op hun plek.

In het derde gedeelte van De structuur van asfalt besluit Hans dat hij zijn uitslag niet wil delen met zijn omgeving. Hij verteld het niet op zijn werk of aan zijn familie. De band is nooit goed geweest met zijn ouders. Hij begrijpt niet dat ze er nooit wat mee hebben gedaan. Hij is gestraft dat hij nooit heeft geweten waarom hij graag alleen is, in de natuur of tussen de cijfers.

Herinneringen over zijn schooltijd komen naar boven. Gelukkig kan hij hierover sparren met zijn psycholoog, die hij wekelijks ziet. Hier krijgt hij handvatten om er mee om te gaan. Vroeger waren de tijden eenmaal anders.
Hans besluit het Jasper te vertellen. Het is goed zo. Beiden kunnen leven met hun autisme al heeft Hans hiervoor veel bergen en dalen moeten overbruggen.

Ik geef het boek De structuur van asfalt 4.5 sterren. Een aanrader voor iedereen die iemand kent of werkt met mensen met autisme. Hans heeft het verhaal op een bijzonder pakkende wijze geschreven. Het voelt aan als een verhaal, maar tussen de regels is zoveel meer te lezen. Hans heeft zijn hele leven moeten vechten voor ‘zijn plekje’ en heeft gelukkig zijn hobby in de natuur. Hij weet goed over te brengen hoe hij eigenlijk in de knoop zit, terwijl het voor hem zo gewoon lijkt. Hij vindt dat anderen anders kijken of situaties ervaren. Het is lang geleden dat ik zo’n goed boek over dit thema heb gelezen.

★★★★
Titel: De structuur van asfalt
Auteur: Hans Leduc
Uitgeverij: De Brouwerij
Categorie: Romans, Waargebeurde verhalen
Uitvoering: Paperback
Pagina’s: 192
ISBN13: 9789078905929
Verkrijgbaar sinds: juni 2018
Recensent: Antoinette van Steeg
Datum recensie: 01-09-2019
Prijs: €20,-
Bestellen

Zoen me tot ik zwicht

Standaard

Recensie Zoen met tot ik zwicht door Sandra Hutchison:
Als je op zoek bent naar een aangename feelgood roman dan ben je bij het debuut van auteur Helen Hoang aan het juiste adres. Zij was – en zeer waarschijnlijk veel mensen met haar – helemaal weg van Pretty Woman. De filmklassieker waar een rijke zakenman (Richard Gere) hopeloos verliefd wordt op een prostituee (Julia Roberts). Helen Hoang wilde dan ook heel graag een vergelijkbaar verhaal schrijven, maar dan andersom. Met haar eerste roman Zoen me tot ik zwicht is ze daar zeker in geslaagd.

In Zoen me tot ik zwicht draait het verhaal voornamelijk om de sympathieke Stella. Stella is een aantrekkelijke en onafhankelijke vrouw van dertig jaar. Ze heeft veel geld, maar is sociaal nogal onhandig. Ze heeft het syndroom van Asperger (een vorm van Autisme) en daardoor zegt ze vaak wat ze denkt, zonder daarbij na te denken over de gevolgen. Haar moeder probeert haar te koppelen, maar Stella besluit het heft in eigen handen te nemen. Ze huurt voor een avondje een escort in (de charismatische Michael) met het idee om zijn hulp te vragen. Ze heeft weliswaar wel wat ervaring op seksgebied, maar tot op heden vielen de vrijpartijen haar behoorlijk tegen. Omdat Stella sterk het idee heeft dat de teleurstellende seksresultaten geheel haar fout zijn besluit ze haar escort om tips te vragen. Zodra hij Stella in levenden lijve ontmoet wil hij haar die tips maar wat graag geven. Natuurlijk blijkt een enkele afspraak niet genoeg. Stella besluit Michael dan ook met regelmaat in te huren. Hij strubbelt eerst wat tegen, maar laat zich uiteindelijk om persoonlijke redenen door Stella overhalen. Maar hoe vaker het tweetal elkaar ontmoet des te meer gevoelens komen er om het hoekje kijken…..

Zoen me tot ik zwicht is echt een opvallend slim bedachte feelgood roman, maar omvat zoveel meer. Al lezende leer je tussen de regels door ongemerkt veel over Asperger en inhoudelijk heeft deze roman dan ook veel meer te bieden dan de gemiddelde feelgood roman of de zogenaamde Young Adult roman. De jongvolwassen personages zijn goed uitgediept en je kunt dan ook niet anders dan met ze meeleven. Kijk maar uit; want voor je het weet ga je stiekem van de personages houden. Vermakelijke humor en de nodige serieuze momenten worden in het boek afgewisseld met korte seksscènes die zeer realistisch overkomen. Van gestuntel in de slaapkamer en schaamteloze momenten tot vluchtige passievolle seks ergens in een hoekje. Het komt allemaal voorbij! Het boek leest dankzij de prettige, eenvoudig gehouden, schrijfstijl echt heel gemakkelijk weg en vraagt gewoon om een vervolg. *

Zoen met tot ik zwicht een vermakelijk, verfrissend en vooral realistisch overkomend liefdesverhaal vol hartstocht en verlangen.

*Verwacht:In Mei 2019 verschijnt een nieuwe roman van Helen Hoang: The Bride Test.

★★★★★
Titel: Zoen me tot ik zwicht
Originele titel: The Kiss Quotient
Auteur: Helen Hoang
Uitgeverij: The House of Books
Categorie: Feelgood roman
Uitvoering: Paperback of e-book
Pagina’s: 304
ISBN13: 9789044353853
Verkrijgbaar sinds:02-08-2018
Recensent: Sandra Hutchison
Datum recensie: 23-08-2018
Prijs: €19,99 (e-book €9,99)
Bestellen 

Zondagskind

Standaard

Gastrecensie Hannie van Grol: Zondagskind van Judith Visser beschrijft hoe Jasmijn Vink in haar jeugd worstelt om zich staande te houden. Jasmijn leeft in haar eigen wereldje en sluit zich vaak af van haar omgeving, omdat ze de prikkels ervan niet kan verwerken. Te veel lawaai, fel licht en reacties van mensen om haar heen waarmee ze zich geen raad weet en waarop ze niet kan reageren. Ze vlucht dan in haar eigen wereldje en zondert zich af van haar omgeving.

Ze groeit op in de jaren ‘80 van de vorige eeuw. Destijds was er weinig bekend over autisme en aanverwante stoornissen, waardoor er weinig begrip was voor Jasmijn en ze voortdurend kritiek op haar gedrag te horen kreeg. Gelukkig hadden haar ouders en grootouders begrip voor de situatie en mocht ze van hen zichzelf zijn. Wel hoorde ze vaak zeggen: “Ach ja, zo is ze nu eenmaal!” Haar grote steun en toeverlaat in haar leven was haar hond Senta, waartegen ze alles kon vertellen zonder negatieve reacties en onbegrip, voor haar is het onvoorwaardelijke vriendschap zonder afwijzing. Later komt er nog een “vriend” bij als ze een song van Elvis hoort en daardoor zo gegrepen raakt, dat ze alles over hem te weten wil komen en zich getroost voelt door zijn oeuvre. Zowel Senta als Elvis leveren geen commentaar, ze begrijpen haar zonder woorden en bij hen kan ze zichzelf zijn. Als Senta oud is en ze afscheid moet nemen van hem, stort haar wereld in en is verder leven zinloos geworden. Toch komt ze ook weer over deze moeilijke periode heen, mede dankzij haar begripvolle en geduldige vriendin Kirsten.

De titel Zondagskind verwijst naar de hoofdpersoon Jasmijn, die op zondag geboren is. Hoe schrijnend is de tegenstelling tussen het gevecht van Jasmijn die zoveel moeite moet doen om zich staande te houden en de betekenis die zondagskind in ons taalgebruik heeft.
Zondagskind is een sublieme autobiografische roman over Jasmijn Vink (dezelfde initialen als die van Judith Visser), een must read voor iedereen die met autisme in aanraking komt, op wat voor manier dan ook. Judith Visser heeft zo duidelijk beschreven wat er zich afspeelt in het hoofd van Jasmijn, dat er alleen maar begrip kan ontstaan voor wat autisme inhoudt. Een roman die uitlegt en inzicht geeft op zo’n menselijke manier dat je door wilt lezen en soms tot tranen toe geroerd bent bij dit adembenemende verhaal!

Ik waardeer Zondagskind met vijf sterren.

★★★★★
Titel: Zondagskind
Leesfragment
Auteur: Judith Visser
Uitgeverij: HarperCollins
Categorie: Romans
Uitvoering: Paperback/E-book
Pagina’s: 480
ISBN13: 9789402701173
Verkrijgbaar sinds: april 2018
Recensent: Hannie van Grol
Datum recensie: 18-05-2018
Prijs vanaf: €9,99
Bestellen