Recensie Winteruren – Ver achter de klaproze horizon door Pierre Peeters:
Een mooi familieverhaal, tegen de achtergrond van WOII

“Ver achter de klaproze horizon
walste ik in de dromen van een ander.
Openarms liep je naar me toe.
Toch bleef ik maar staren
naar die immer verre horizon.”

Winteruren, een fictieve oorlogsroman gebaseerd op reële feiten, is het debuut van Filip Bastien.
Hoofdfiguur in het boek is Richard Van Waeyenberghe, grootvader van de auteur, die hij nooit heeft gekend. December 1989, Anna-Maria, Richards echtgenote, is opgenomen in het ziekenhuis van Bonheiden en ligt op sterven. De gedachten van Richard dwalen af naar de twee vrouwen in zijn leven: “Fientje” en “Anna-Maria”. Hoe heeft het allemaal kunnen gebeuren en wat is er misgelopen tussen beide vrouwen?

De mijmeringen starten in de zomer van 1925 in Eeklo en voeren de lezer langs de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.
Josephine “Fientje”: “een popje met een lieftallige neus en een paardenstaart met de kleur van zoethoutvezels; het mooiste meisje dat ik ooit had gezien. En ik was toch al tien” is het eerste meisje waar Richard verliefd op wordt op de kermis van Eeklo in 1925.
Zij is de vrouw van zijn leven, maar telkens weer wordt hij van haar gescheiden en steeds opnieuw zullen hun paden elkaar kruisen.

Tijdens de zomer van 1932 ontmoet Richard in Bredene Anna-Maria Hollebeke, een molenaarsdochter op wie hij hals-over-kop verliefd wordt. Wanneer WOII uitbreekt, gaat Richard in het verzet. Hij wil in de voetsporen treden van zijn vader die sneuvelde als een “held” in 1914 te Diksmuide.
Na een sabotageactie in het station van Eeklo worden Richard en zijn vrienden opgepakt door de Gestapo. Ze werden verraden. Na ondervraging worden ze opgesloten in Breendonk, overgeleverd aan de gruwel van de nazi’s.
Richard overleeft het kamp en na de oorlog keert hij met Anna-Maria terug naar Eeklo.
Op Expo 1958 ontmoet hij totaal onverwacht Fientje en verneemt van haar dat ze vanuit de Sovjet-Unie, waar ze woont, hem regelmatig brieven toestuurde, die nooit werden beantwoord.
Richard had deze brieven nooit gekregen.
Na Expo 58 reist Fientje terug naar Rusland en verdwijnt uit Richards leven.
In 1989 ontvangt Richard een prentkaart van Fientje en groeit het plan af te reizen naar Rusland.
Maar net dan ligt Anna-Maria op sterven…

Filip Bastien heeft een vlotte pen en een mooie beschrijvende schrijfstijl.
Het boek leest als een streekroman, waarin historische gebeurtenissen verweven zijn. Als je Eeklo en omstreken kent, herken je de aangehaalde plaatsen direct en kan je je voor de geest halen hoe deze steden en dorpen er toen uitzagen.
De flashbacks maken het verhaal soms wat ingewikkeld, maar anderzijds geven ze meer duiding aan het verhaal, leren we zowel Richard, Anna-Maria als Josephine beter kennen en begrijpen, en vernemen we wat er tijdens hun leven allemaal is gebeurd en misgelopen.

Het boek is gedrukt in een groot lettertype wat het lezen aangenaam maakt.
Op de cover en achterflap staan oude foto’s afgedrukt, die deels aangeven wat de lezer mag en kan verwachten.
Ik geef graag vier ****

★★★★
Titel: Winteruren | Auteur: Filip Bastien | Uitgeverij: Kunstatelier Mariez | Categorie: paperback | Uitvoering: | 246 pagina’s | ISBN13: 9789082893601 | Recensent: Pierre Peeters | Datum recensie: 23-11-2018 | Prijs: €18,- | Bestellen bij Bol.com | Bestellen bij de uitgever