In de Boekenkast mag namens Uitgeverij Moon tien leesclubleden uitkiezen die het boek ontvangen inruil voor een recensie.
Meedoen? Volg de leesclub via de bijhorende Facebookpagina en meld je daarna hieronder aan.

Uit alle aanmelding kozen we de leesclubleden die het boek gratis ontvangen inruil voor hun recensie. Dit zijn:
Yvonne Hoogendijk ,Danielle Wander, Inge Otter-helder , Jolanda Kalkman-de Klerk Wolters, Monique Hoernschemeyer-Janssen,Wilma Hartman ,Simone Leentvaar ,Dayenne Geluk-Wamsteeker ,Jolanda Dijkstra-klinkenberg  & Sjoukje Bakker

Reacties en recensies zijn vanaf mei 2017 hieronder te lezen.

Doe je niet mee met de leesclub, maar wil je wel meelezen?  Bestel Friet in de kliniek hier.

De ## van deze ronde: #MoonYoungAdult #leesclubidbk #FrietindeKliniek
@Indeboekenkast @MoonYoungAdult

Advertenties

»

  1. Marit worstelt al een tijd met een eetprobleem. Op de verjaardag van haar moeder vertelt ze het aan haar ouders. Ze weten het al, maar ze zijn blij dat Marit het nu ook erkent. Samen gaan ze op zoek naar een oplossing. Via een diëtiste en psycholoog die Marit niet verder kunnen helpen, wordt Marit uiteindelijk opgenomen in een kliniek. Daar moet ze door middel van therapie en een vast eetpatroon haar anorexia zien te overwinnen.

    Met dit boek vertelt Marit Brugman over haar eigen strijd tegen anorexia. Het boek vertelt niet veel over het voortraject waarin Marit worstelt met de ziekte, maar gaat voornamelijk over haar tijd in de eetstoorniskliniek. Het is een eerlijk verhaal waarin ze vertelt over de worsteling met haar eetstoornis en het reilen en zeilen in de kliniek. Ze laat met dit boek aan de lezer zien dat mensen met anorexia geen aanstellers of aandachtsvragers zijn, maar psychisch ziek zijn en hulp nodig hebben.

    Friet in de kliniek geeft een realistisch beeld over anorexia. De toon in het boek is positief en hoopgevend en het lezen van dit boek leidt tot meer begrip voor mensen met een eetstoornis. De moeilijke momenten en kwetsbaarheid zijn minder belicht, maar daarmee is Friet in de kliniek een hoopvol boek. Door hard te werken en de strijd aan te gaan kun je uit een diep dal komen en de ziekte overwinnen.

    Het is een dun boek en vlot geschreven, waardoor het boek lekker wegleest. In het laatste hoofdstuk vertelt Marit hoe het nu met haar gaat, 5 jaar na de kliniek. Gelukkig gaat het goed met haar, maar anorexia zal altijd in haar leven blijven. Friet in de kliniek is een bijzonder boek dat je een inkijkje geeft in het leven van een vrouw met een eetstoornis.

  2. Mijn recensie

    Het boek vertelt het verhaal van Marit. Zij lijkt het prima voor elkaar te hebben, ze ziet er leuk uit, woont op kamers in Amsterdam, cum laude afgestudeerd, maar ze heeft een probleem. Ze heeft een probleempje met eten. Afstuderen en cum laude slagen was niet voldoende controle over je gewicht was veel belangrijker.

    Uiteindelijk als ze op een dag in elkaar stort wordt ze opgenomen in een kliniek voor patienten met eetstoornissen, zoals in dit geval annorexia. Het belangrijkste daar weer op een gezond gewicht zien te komen en dat doe je door eten. 1 dag in de week kreeg je friet, een kwelling in het begin. Het lukt ook niet iedereen om het hele programma te doorlopen. Marit kost het veel moeite en strijd maar het lukt haar om de anorexia onder controle te krijgen.

    Het boek leest makkelijk weg, simpele eenvoudige taal voor iedereen goed te begrijpen. Het behandeld niet de oorzaken van de ziekte, maar wel volg je het hele proces van ziek zijn en hoe je ermee omgaat. Anorexia blijft. Voor mij miste het wat diepgang, maar aan de andere kantis het nu juist toegankelijk voor een groot publiek. Als je zelf anorexia hebt zeker in de beginfase weet ik niet of je dit boek serieus leest, vaak zit je dan nog in de ontkenningsfase. Het is denk wel goed om te lezen voor de mensen die om zo iemand heen staan, verhelderd het boek.

    Voor mij maakte het een heleboel dingen duidelijk, van enige afstand maar toch aardig dichtbij meegemaakt hoe het was en nog steeds is. Controle en beheersing is een sleutelwoord hierbij. Het heeft voor mij meer begrip opgeleverd.

    Ik geeft het boek 3 sterren

  3. Allereerst wil ik in de Boekenkast en uitgeverij Moon bedanken voor de kans dat ik Friet in de kliniek mocht lezen.

    Samenvatting :
    Het is het verhaal van de 21 jarige Marit, cum laude afgestudeerd film- en televisiewetenschappen en ze heeft anorexia.
    Een tijd hopt ze van de ene behandelaar naar de andere met als resultaat dat ze nog meer afvalt.
    Op een nacht zakt ze in elkaar in de badkamer en moet ze naar de eetstoorniskliniek.
    Ze heeft het idee dat ze er niet thuishoort, dat ze de diktste is.
    Na het wegen blijkt dat haar gewicht lager is dan van de meeste andere meiden.
    Ze vertelt met zelfspot en humor over haar herstel en hoe ze weer leert normaal te eten.
    Ze eten oa. 1x per week friet in de kliniek.

    Conclusie :
    Het is een ontzettend positief boek.
    Het boek bestaat uit korte stukjes met een titel, de titel komt terug in het stukje.
    Wel vind ik het boekje dun, 107 bladzijden.
    Misschien is dit bewust gedaan omdat het voor de jongere lezer is geschreven.
    Ik mis informatie voor meisjes en jongens die een eetstoornis hebben waar ze hulp kunnen zoeken en krijgen.
    Ik vind het heel moedig van Marit Brugman dat ze zo open en positief over haar eetstoornis heeft geschreven.

    Ik geef het boek 3,5 ***.

  4. Mijn recensie van Friet in de kliniek van Marit Brugman

    Marit Brugman heeft anorexia . Op een dag valt ze flauw en beseft ze ik heb echt hulp nodig. Die hulp komt er, ze moet naar een kliniek en dat is haar redding. In het verhaal verteld ze wat ze meemaakt in de kliniek.

    Als het boekje binnenkomt denk ik gelijk wat een vrolijke voorkant. het lijkt op een frietfeest met ketchup en mayonaise.
    Het boekje is niet dik en je hebt het als lezer zo uit. Vlot geschreven hoofdstukjes die afzonderlijk van elkaar vertellen over de belevenissen in de kliniek. Het verhaal had van mij best wat langer gemogen en ook wat meer diepgang had iets toegevoegd aan het verhaal.

    Daarentegen het is zeer vlot en snel geschreven en over gevoelens word snel heen gestapt. Maar als je goed hebt gelezen is dat volgens mij ook hoe het karakter van Marit in elkaar steekt. Dus ik denk dat het boekje vanuit haar hart geschreven is en een prima balans is tussen de ellende die ze heeft meegemaakt en het vrolijke karakter van haarzelf. Ik geloof niet dat het werkelijk zo makkelijk gegaan is zoals Marit beschrijft maar het is ook wel eens bevrijdend om wat luchtiger met een onderwerp om te gaan.

    Mooi leuk geschreven boekje wat inzicht geeft in eetstoornissen. Prettig leesvoer met een educatief karakter die je meer laat weten over anorexia.

  5. Friet in de Kliniek

    Voor leesclub in de boekenkast mocht ik Friet in de kliniek van Marit Brugman lezen. Daarvoor wil ik in de Boekenkast en ook uitgeverij Moon heel hartelijk bedanken voor deze kans.

    Friet in de kliniek is het autobiografische verhaal van Marit Brugman die te kampen heeft met de eetstoornis Anorexia. Ze beschrijft in haar boek haar ervaringen die ze had opgedaan tijdens haar verblijf in een kliniek waar ze haar wilden leren hoe om te gaan met haar eetstoornis. Ze is dan 21 jaar.

    Het verhaal is heel persoonlijk geschreven. Het verteld echt de gebeurtenissen en ervaringen en gevoelens van Marit. En dat is heel knap. Mooi ook dat ze haar boek aan haar opa heeft opgedragen. Hij was een heel belangrijk persoon voor haar en dit komt in het boek ook goed naar voren.

    De doelgroep is jonge tienermeisjes die ook te kampen hebben met een eetstoornis. Het leest daarom ook heel gemakkelijk. De tekst is snel en modern, zoals je van YouTubers mag verwachten. Het past dan ook helemaal in deze moderne tijd. De hoofdstukken zijn kort en voorzien van een titel die terug komt in het hoofdstuk. En niet te vergeten de vrolijke kaft (met een baard van mayonaise en ketchup en frietjes in het haar) en de humor die terug komt in het boek, ondanks het moeilijke onderwerp, maken het tot een mooi geheel.

    Toch heb ik een paar opmerkingen.
    Ten eerste miste ik een voorstukje. Je valt gelijk in het verhaal van een 21jarige jongere die hardop durft uit te spreken dat ze anorexia heeft en hulp nodig heeft. Dat is heel mooi, maar toch mis ik een stukje voorgeschiedenis. In het hoofdstuk het eeuwige waarom wordt dit wel uitgelegd. En na het lezen van dit hoofdstuk voelde ik me ook gelijk schuldig, dat ook ik mezelf schuldig maak aan dit (eeuwige) waarom. Dus sorry daarvoor.

    En ten tweede mis ik een soort naslagwerk. Ik vind het echt heel jammer dat wanneer een meisje die in een zelfde situatie zit als Marit, na het lezen niet een lijst met verwijzingen naar websites en hulpverleners terug vind.
    Juist omdat ik denk dat het voor deze meisjes al een hele stap is om dit boek te gaan lezen. Of dat ze het cadeau krijgen van familie of vrienden. Ik denk namelijk dat ze zich heel goed kunnen vinden in het verhaal van Marit, maar dan nog moeten ze zelf op zoek gaan. Misschien dat de drempel lager is wanneer er een lijstje met tips en verwijzingen achterin staat.

    Hoe dan ook blijft het erg knap wanneer je een autobiografie weet te schrijven over zulke moeilijke en persoonlijke onderwerpen. En voor de doelgroep van dit onderwerp is dit zeker goed gedaan.
    Ik hoop dan ook dat het met Marit goed mag blijven gaan en dat ze haar eetstoornis onder controle weet te houden en kan genieten van een gezond leven. En dat dit boek ook andere meisjes die door een soortgelijke situatie moeten gaan kan helpen. Dat zij het gevoel hebben dat ze het niet alleen hoeven te doen en dat er andere hun voor zijn gegaan in deze moeilijke weg. En als dit laatste lukt, dan is het boek zeer geslaagd!

    Jolanda Kalkman
    Waardering: ***

  6. FRIET IN DE KLINIEK – MARIT BRUGMAN

    • Paperback
    • 107 bladzijdes
    • Uitgeverij Moon / Overamstel
    • Uitgave: eerste druk
    Achterflap:
    Positief verhaal over de strijd tegen anorexia.
    Friet in de kliniek is het autobiografische boek van Marit Brugman over haar herstel van anorexia. In tegenstelling tot de vele boeken die eerder over de ziekte zijn verschenen, wordt in Friet in de kliniek op een positieve, hoopgevende manier het proces van beter worden beschreven. Met de nodige zelfspot geeft zij een uitvoerig en kleurrijk beeld van het leven in een eetstoorniskliniek.

    Samenvatting:
    Friet in de kliniek is het autobiografische boek van Marit Brugman over haar herstel van anorexia. In tegenstelling tot de vele boeken die eerder over de ziekte zijn verschenen, wordt in Friet in de kliniek op een positieve, hoopgevende manier het proces van beter worden beschreven. Met de nodige zelfspot geeft zij een uitvoerig en kleurrijk beeld van het leven in een eetstoorniskliniek.

    Marit wilde graag een boek schrijven over haar herstel en tijd in de kliniek. Ze wilde een ander boek met de nadruk op positieve punten om zo hopelijk andere cliënten met een eetstoornis te motiveren.

    Conclusie:
    Ik heb dit boek gelezen voor de leesclub in de boekenkast.
    Wat een mooi eerlijk en oprecht verhaal. Marit vertelt haar genezingsproces met veel zelfspot en humor. Daardoor leest het boek makkelijk en maakt het onderwerp luchtig. Zoals ze zelf al aangeeft wilde ze een positief verhaal en dat is het ook geworden en we weten allemaal dat juist deze groep zieke mensen weinig succes verhalen kent. Het boek is geschreven voor jongere maar voor de oudere ook zeker goed leesbaar. Wel mis ik het voortraject (waarschijnlijk omdat Marit het positief wilde houden) Tevens had het boek volgens ij wel uitgebreider gekend. Vond het nu wel wat kort.
    Ik heb respect voor Marit hoe ze deze ziekte heeft overwonnen en hoe ze dit heeft verwerkt in dit mooie verhaal. Een mooi naslagwerk voor de mensen die nog volop worstelen met deze ziekte.
    Ik geef het boek 3,5 ster omdat ik het voortraject mis en het te dun vond.

    Ik wil uitgeverij Moon en de leesclub in de boekenkast bedanken voor deze gelegenheid,
    Met vriendelijke leesgroet Jolanda Dijkstra – Klinkenberg

  7. Het boek heeft een vrolijke voorkant, ik ben benieuwd naar het boek en hoe de zelfspot erin terugkomt. Het boek is zoals anderen ook al aangaven best dun, maar als de inhoud goed is, hoeft dat niet uit te maken.

  8. Ik heb ”Friet in de kliniek” uit!
    Ik geef het boek 4 ****.

    Hieronder mijn recensie!

    Bedankt dat ik het boek mocht lezen! 🙂

    21 jarige, net afgestudeerde Marit heeft anorexia!
    Wat volgt is het jarenlange gevecht met de cijfertjes van de weegschaal!

    Totdat ze middenin de nacht flauw valt, dan komt het besef dat ze echt naar de kliniek moet!
    Eenmaal in de kliniek werkt Marit hard aan haar herstel van anorexia.
    Haar gewicht moet toenemen en ze moet weer leren om normaal te eten!
    Dat is nog niet zo gemakkelijk & dan krijgen ze ook nog 1 keer per week friet in de kliniek!

    Marit heeft een vlotte schrijfstijl en ze weet je helemaal mee te nemen in de wereld van (zoals ze het zelf noemt) een “eetgestoorde”!

    De cover is vrolijk , hoewel het onderwerp “anorexia” wel serieus is.
    Weergeeft het ook de zelfspot van Marit!

    Het boek is verdeeld in korte hoofdstukjes die elk een titel hebben!
    Daardoor leest dit boek meer als een verzameling columns dan als één geheel!
    Desalniettemin een boeiende kijk op hoe anorexia je leven beïnvloed!

  9. Recensie Danielle Wander: Ik heb het boek donderdag ontvangen en in 1x uitgelezen. Het boek leest lekker vlot en makkelijk en geeft een summier kijkje in het leven van een anorexia patiënt en hoe het reilt en zeilt in een kliniek.
    Ik vond het een leuk boek ondanks het trieste onderwerp.

  10. ik heb het boek inmiddels ontvangen. De cover is grappig en doet me denken aan een frietfeest 🙂 ook mijn twee dochters vonden het erg grappig en vroegen hebben ze met ketchup gespeeld ofzo mama? Het boekje is iets dunner dan ik van te voren gedacht had. ik ga lekker met lezen beginnen ik ben zeer benieuwd.

  11. Ik heb het boek ook ontvangen en zelfs al een klein stukje gelezen. Ik vind de kaft vrolijk, ondanks het onderwerp. Echter kinderen kijken hier heel anders tegen aan. Want het boek lag op tafel toen mijn zoon (10) het oppakte en hem omdraaide. Toen ik vroeg waarom hij dit deed, gaf hij als antwoord dat hij de “baard” maar eng vond. Ik denk dat dat door de rode ketchup kleur kwam.

  12. Ik heb het boek vanmorgen ontvangen en ben er gelijk aan begonnen. Het boek leest makkelijk. Het geeft een goede kijk over de problemen waar anorexia patiënten tegen aan lopen. Voor de buitenwereld lijkt het allemaal zo makkelijk maar verre van

  13. Het boek is vanochtend bezorgd. De omslag ziet er heel vrolijk uit en ik schiet steeds in de lach als ik er langs loop. Ik denk alleen niet dat het boek om te lachen is. Ik lees eerst het boek uit waar ik nu in bezig ben. Volgens mijn reader heb ik 52% gelezen en moet ik nog 2 uur lezen. Eind van de week ga ik in Friet in de kliniek beginnen.

  14. Net het boek ontvangen. Ziet er erg leuk uit, maar heb de indruk dat het verhaal lang zo leuk niet is. Vrij heftig denk ik. Niet een dik boek, maar oogt wel om gelezen te worden. Gauw mijn huidige boek uitlezen en dan gauw beginnen.

    • Mooi dat het boek binnen is, denk zelf ook dat het verhaal lang zo leuk niet is, maar had wel begrepen dat het op een luchtige wijze gebracht zal worden. Ben dan ook benieuwd. Veel leesplezier alvast.

  15. Het geluid van het brommertje van een koerier deed mij opkijken want ik zit al twee dagen in grote spanning….wanneer valt het boek van Marit Brugman in de bus en: zou het wel door de brievenbus passen, moet ik niet gewoon zorgen dat ik thuis ben? Maar een “lichte” plof op de deurmat stelde mij gerust en ik rende naar de deur.
    ” Jeetje dat is een “dun” boek(je)” , zeg ik tegen de hond die al kwispelend was meegelopen en al lopend maakte ik de bubbeltjesenvelop open en hield daar het boek vast en staarde in een paar wijd opengesperde ogen die mij op dat moment alles konden doen geloven van horror tot hilariteit. Geen flauw idee wat mij te wachten staat……

  16. Doe ook graag mee ….eetstoornis, al vanaf ik mij kan herinneren en ik ben nu 57 jaar. Alle gektes, hysterie en frustratie omtrent obesitas en de eeuwige nooit aflatende strijd zijn mij pijnlijk bekend. Ik ben heel benieuwd naar dit boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s